หลังจากที่ไม่ได้เข้ามาบ่นเดือนกว่าๆ ก็มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมายเลย
ตอนนี้ดีใจก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว เอาไปฝากบ้านคนใจดี ^^
ช่วงกว่าจะหาบ้านใหม่ให้ดีใจได้นี่วุ่นวายน่าดูเลย ตั้งแต่โดนคนเอากระดาษมาแปะหน้ารั้วบ้าน
ว่า "หมาเห่าเสียงดังเหลือเกิน ทนไม่ไหวแล้วโว้ย ช่วยจัดการทีนะ"
เช้านั้นออกมาจากบ้าน เจออย่างนี้ทีแล้วเหวอเลย.. อีกทั้งสงสารดีใ่จด้่วย
ช่วงนั้นสอบ เรียนเสร็จกลับมาก็อ่านหนังสือ ไม่ได้เล่นกับดีใจเลย
แล้วก็ไม่ได้พาดีใจไปเที่ยวไหนเลยด้วย สงสารมากๆ ดีใจชวนเล่นอย่างเดียว
พอไม่เล่นด้วย ไม่พาไปไหน มันก็เครียด เห่าๆๆๆ ได้ยินอะไรหน่อยก็เห่า จนเราแทบบ้า..
หมดเรื่องดีใจ ก็เลยย้ายออกจากบ้านเช่าด้วย จากนั้น ก็ต้องยกเลิกเบอร์โทรศัพท์
กับยกเลิกเน็ตที่เพิ่งขอติดตั้งมาได้แค่สี่เดือน เลยต้องเสียค่าปรับเกือบห้าพันบาท
แต่เจ้าของบ้านมันหนีอะ ไม่ยอมคืนเงินมัดจำที่เหลือ ตั้งกะย้ายของออกเสร็จมันก็ไม่รับโทรศัพท์อีกเลย
ตอนนี้คงปล่อยมันแล้ว เซ็งโคดๆ ชีวิตนี้โดนโกงแต่เรื่องเงิน ขนาดคนใกล้ตัวก็ยังโกง... เห้อออ...
ต่อไปก็เรื่องไปญี่ปุ่น... จัดการนู่นนั่นนี่ ตั้งแต่เตรียมเอกสาร ขอวีซ่า.. ขอไม่ผ่านอีกต่างหาก..
ค่าตั๋วเครื่องบิน ต้องจัดการเองอะรายเองวุ่นวายไปหมด จนไม่อยากจะไปและ..
แล้วก็ จากที่ต้องไปญี่ปุ่น ปกติไปฉีดยากระตุ้นภูมิคุ้มกันแก้ภูมิแพ้ทุกๆสองเดือนอยู่แ้ล้ว
พอบอกหมอว่าจะไปญี่ปุ่นปุ๊ป หมอดันนัดฉีดสามครั้ง ห่างกันครั้งละสามวัน.. โอ้วว..
ครั้งที่สาม กะแ้ล้วเชียว ไม่รอดแหงมๆ.. ฉีดปุ๊ป แพ้ปั๊ป.. ตัวแดงเลยอะ ปวดมากๆ
ต้องเข้าไปฉีดยาแก้่แพ้.. หมอบอกว่า ยานี้แรงหน่อย หมอไม่ค่อยใช้ เพราะว่าฉีดแล้วหัวใจจะเต้นแรงหน่อยนะ
พอฉีดปุ๊ป.. โหววว.. แรงสุดๆ มือสั่นเลยอะ.. อะรายก็ไม่รุ้ แค่จะไปญี่ปุ่นสองเดือนเนี้ยยย
ทำไมต้องฉีดเยอะขนาดนี้ด้วยฟระ.. ปกติอยุ่นี่ก็สองเดือน เฮ้อออ...
ยังไม่พอ ฟันเจ้ากรรมดันมาปวดเอาเมื่อวันที่ 25 อีก แม่ก็เลยพาไปหาหมอฟัน
เพราะว่าทำฟันที่ญี่ปุ่นมันแพง ทีแรกก็คิดว่าฟันผุอะรายประมาณนั้น พอไปถึง แม่เจ้า!!
ไปถึงเป็นคนไข้คิวสุดท้ายของหมออะ แบบว่า เค้าจะปิดร้านกันแล้วเพราะไม่ได้นัดไว้
พอเข้าไปให้หมอดู เค้าก็ว่ามันปวดเพราะฟันคุด แล้วเค้าก้เตรียมเช็ดๆๆเครื่องมือ
จะให้ผ่าทันทีเลยอ้ะะะ มีตั้ง 2 ซี่.. ใจคอหมอจะไม่ให้ตัดสินใจเลย เหอๆๆ
ก้ออกมาโทรบอกป๊ากะทำใจแป้ปนึง น้ำตาไหลพรากๆ ดีนะหมอเกดที่อยู่ห้องข้างๆได้ยินเสียงแม่แ้ล้วจำได้
เค้าเป็นหมอที่เคยทำฟันให้ตั้งแต่เด็กๆงะ ออกมาเึค้าก็บอกให้ผ่าเลยๆๆ เด๋วไปปวดที่นั่นแล้วแย่นะ
สรุปเลยเอาวะ!! ผ่าก้ผ่าา.. เข้าไปขึ้นเขียง.. หมอแมร่งเลว บอกว่า เนี่ย ถ้าตกลงตั้งแต่แรกก้เสดไปและ
เสดบ้าอะรายฟระ ออกมาตัดสินใจแค่ไม่ถึงห้านาที.. เกลียดหมอชะมัดเลยอะ
ตอนผ่า หมอเกดเข้ามาช่วยให้กำลังใจด้วย เอิ้กๆๆ.. ค่อยใจชื้นหน่อย.. แล้วหมอบอกว่า
เนี่ย ของมิ้วผ่าง่าย อาจจะไม่บวม แต่ก็พูดไว้ก่อนว่าบวมดีกว่า เพราะน้อยคนที่จะไม่บวม
เราก้ตื่นเต้นๆๆ บวมมั้ยว้า.. อิอิ สรุปก็ไม่บวมจริงๆแหละ วันรุ่งขึ้นนี่ ทั้งกินทั้งพูดเป็นปกติเลย
แล้วก้เอาลิ้นไปเขี่ยๆๆๆไหมที่เย็บแผลเล่น จนวันถัดมามันเลยเหมือนอักเสบเลยอะ มันเป็นขาวๆ
วันนี้แผลก้บวมๆๆอีกอะ กลัวจะหายไม่ทันจริงๆเล๊ยย เพราะที่จริงกำหนดตัดไหมมันวันที่ 1
แต่จะบินแล้ว เลยต้องตัดวันที่ 31 ....
ดูดิ... แค่จะไปญี่ปุ่น ต้องเจ็บตัว ทั้งฉีดยาสามรอบติด กับผ่าฟันคุดสองซี่ เฮ้อ.... รันทดชีวิตจริงๆเลย
นี่ถ้าไม่ไป ก็ไม่ต้องเจ็บตัวและ... ได้ฝึกงาน มีกะตังใช้อีกตะหาก หึ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
